Premiera
30 października (piątek), godz. 19.00
31 pażdziernika (sobota), godz. 18.00
TEATR LUSTRA STRONA DRUGA
Przedstawia spektakl pt.:
Misja: Wiosna
(śpiewogra z morałem wg Mistrza Brunona Schulza)
Obsada: Weronika Podlesińska w roli Unduli/Bianki/Adeli, Paweł Oleksiński jako Józef/Jakub, Adam Akerman jako Rudolf
oraz: Adrianna Lisewska i Sławomir Kochanek
Scenariusz na podstawie opowiadań Brunona Schulza: Małgorzata Michalczyk, Maciej Gorczyński
Muzyka: Teatr Lustra Strona Druga. W spektaklu wykorzystano przedwojenne szlagiery.
Scenografia: Lustra Strona Druga i Anna Gros
Współpraca reżyserska: Alicja Mojko
Reżyseria: Maciej Gorczyński
Spektakl trwa 30 min
O spektaklu:
Spektakl nasz kontynuuję wypracowaną przez Teatr Lustra Strona Druga technikę krótkich form, którą nazywamy impresją teatralną. Naszą ambicją nie jest przedstawienie złożoności świata otwierającego się na kartach opowiadań Brunona Schulza, a jedynie podążanie za jednym zaczerpniętym z ,,Wiosny’’ tematów –. historią juwenilnej, ale nie niewinnej, relacji damsko-męskiej.
Groteskowy świat spektaklu utkany jest z obrazów inspirowanych grafikami Schulza, ze strzępków opowiadań, oryginalnych tekstów reklam z Dwudziestolecia Międzywojennego, fragmentu głośnego eseju prof. Artura Sandauera o masochizmie, z muzyki będącej po części kompozycją aktorów, a także z piosenek – które mógł znać Bruno Schulz, i które być może towarzyszyły pracy jego wyobraźni.
„Wiosna” to powrót do korzeni. Zarówno w warstwie tekstowej opowiadania, jak i historyczno-teatralnej. W wieloznaczności i wielowątkowości „Wiosny” kryje się magia, która siłą rzeczy skłania do coraz to nowych (re)interpretacji. „Bo tekst wiosny znaczony jest cały w domyślnikach, w niedomówieniach, w elipsach, wykropkowany bez liter w pustym błękicie…”
Sięgnęliśmy zatem do opowiadania, którym tekst Mistrza z Drohobycza zadebiutował i zadomowił się na deskach teatru. Świadomość początku i przebiegu jego teatralnej drogi wcale nie ułatwia pracy, wręcz przeciwnie: zdajemy sobie sprawę z siły dotychczasowych adaptacji Schulza, zwłaszcza jako pokolenie postkantorowskie.
Dla nas, czyli dla zespołu młodych teatralnych zapaleńców, którym poznać się pomogła Alicja Mojko – dobry duch alternatywnej sceny, spotkanie z twórczością Mistrza z Drohobycza jest przede wszystkim wielką przygodą i polem poszukiwań. „Misja: Wiosna” kontynuuję wypracowaną przez Teatr Lustra Strona Druga technikę krótkich form, którą nazywamy impresją teatralną. Świat spektaklu odwołuje się do schulzowskiego pojęcia panmaskarady, czyli nieustannej zmienności form. „Wszystko dyfunduje poza swoje granice, trwa tylko na chwilę w pewnym kształcie, ażeby go przy pierwszej sposobności opuścić. (…) Rzeczywistość przybiera pewne kształty tylko dla pozoru, dla żartu, dla zabawy. Ktoś jest człowiekiem, a ktoś karakonem, ale ten kształt nie sięga istoty, jest tylko rolą na chwilę przyjętą, tylko naskórkiem, który za chwilę zostanie zrzucony.”
Świat ,,Wiosny’’ jest światem dynamicznym, zmiennym, w którym poszczególne elementy współistniejąc w konflikcie – napędzają się nawzajem. Główny bohater, Józef, ulega ciągłym fascynacjom, z których najsilniejsza wydaje się obsesja na punkcie Bianki. Protagonista Józef, niczym Konrad z ,,Dziadów’’, wadzi się z Demiurgiem, sam ogłaszając się twórcą, kreatorem. Siły twórcze bohatera sprzężone są jednak nieodłącznie z postacią Bianki. Kolejne działania uświadamiają iluzoryczność ich relacji. W momencie, gdy Bianka opuszcza go (choć równie dobrze można by zapytać czy kiedykolwiek przy nim była?) – Józef przegrywa, abdykuje.
Przestrzeń gry, inspirowana grafikami Schulza, jest zarówno placem miejskim jak i pokojem. Zresztą miejsce nie ma tu większego znaczenia. „Wiosna” dzieje się wszędzie. „Bo czymże jest wiosna, jeśli nie zmartwychwstaniem historyj.”
Na równi ze słowami w spektaklu współistnieją pieśni i grana na żywo muzyka (instrumenty: kontrabas, pianino, gitara, flety, bęben, akordeon) będące swoistym komentarzem do działań scenicznych. Aktorzy wykonują między innymi tradycyjną pieśń żydowską i ukraińską, przedwojenne szlagiery (piękne ,,Zapomnisz o mnie’’ i poruszającą ,,Starą melodię’’), a także piosenkę ,,Daisy’’, której natrętny refren pojawił się również w opowiadaniu „Księga” Schulza.
Spektakl jest krótki i zwarty. Poszczególne sekwencje są ze sobą płynnie powiązane, a znaczenia celowo zagęszczone.
Małgorzata Michalczyk i Maciej Gorczyński
Bilety: 10/15 zł
Teatr na Plaży, Aleja Mamuszki 2, Sopot www.offdebicz.sopot.pl
Rezerwacja 058 555 22 34 lub mailowo: sopockasa@sopot.pl
|
Galeria
