Teatr Stajnia Pegaza istnieje od 1981 roku a swoje istnienie zaingerował premierą spektaklu wg poezji J. Kurka. Wielokrotnie zmieniał swoje miejsce rezydowania, począwszy od Gdańska, przez Elbląg, na Sopocie kończąc. Ostatecznie, od 2003 roku, jest integralną częścią Sopockiej Sceny Off de BICZ, powstałej z inicjatywy władz Miasta Sopotu.
 
Spiritus movens Stajni Pegaza jest Ewa Ignaczak, reżyserka, animator kulturalny Pomorza, a obecnie kurator artystyczny Sopockiej Sceny Off de BICZ. Odważnie bada tekst literacki na scenie, za każdym razem udowadniając, że ma coś ważnego do przekazania. Teatr ma w dorobku kilkadziesiąt spektakli, będących adaptacjami literatury, w tym większość nagrodzonych na najważniejszych festiwalach teatru alternatywnego, m.in. „Bobok” wg Dostojewskiego, „Oskar-zm” wg „Blaszanego bębenka” Güntera Grassa, „Rybołówstwo” wg „Turbota” G. Grassa, „Gaz” (wraz z Teatrem Brama) wg Szymona Wróblewskiego, „Wszyscy" wg „Miasta ślepców” J.Saramago.
 
Formuła Stajni, rozpoznawalna dla bywalców teatralnych, pozostaje niezmienna, a jej podstawowymi zasadami są: oszczędność scenografii, poetycki skrót, precyzja, łączenie różnych języków ekspresji, śpiewny sposób mówienia tekstów, kontrapunkt i rytm postaci - co składa się na niezwykle gęstą formułę spektakli. Integracja tych wszystkich elementów warsztatu aktorskiego powoduje, że aktor Stajni jest wielowymiarowy i przede wszystkim bardzo organiczny. Temu zagadnieniu bliżej przyjrzała się Małgorzata Polakowska w swoim studium badawczym nad metodą pracy z aktorem Ewy Ignaczak, do której odsyłamy wszystkich zainteresowanych.
 
Ignaczak w ciągu trzydziestu jeden lat wykształciła setki młodych aktorów. Brak elementu stałego poza samą Ignaczak, jest wyróżnikiem specyfiki jej teatru. Rok rocznie zmienia się dynamika pracy zespołu. Na deskach jej teatru pojawiają się nowe twarze, wyłonione z pierwszego w historii teatru, castingu. Aktualnie jej zespół artystyczny stanowią: Ida Bocian, Aleksandra Kania, Beata Szreder, Piotr Srebrowski, Wojciech Jaworski.
 
Spektakle są próbą sił nowego, młodego zespołu. Obecnie Stajnia Pegaza posiada w swoim repertuarze Orlando wg Virginii Woolf, Gwiazdę wg Helmuta Kajzara, Była Żydówka, nie ma Żydówki wg Mariana Pankowskiego (2009), budzącą skrajne emocje realizację tragedii Sofoklesa Obywatelka El, monodram Ścianananaświat wg Sergea Kribusa, natomiast w najbliższej przyszłości przymierza się do adaptacji dramatu Burmistrz Małgorzaty Sikorskiej-Miszczuk (do tej realizacji wciąż  szukamy sponsora ).

 
Ewa Ignaczak - Absolwentka wydziału Budownictwa Wodnego Państwowych Szkół Budownictwa w Gdańsku oraz wydziału Wiedzy o Teatrze warszawskiej Akademii Teatralnej. Założycielka i reżyser Teatru Stajnia Pegaza. Wieloletni animator życia kulturalnego w Trójmieście – laureatka nagrody „Instruktor Roku” 1992 (przyznana przez warszawski Zarząd Główny Towarzystwa Kultury Teatralnej) i Nagrody Prezydenta Miasta Gdańska za całokształt pracy artystycznej (2001). Inspiratorka projektów: „Teatr a natura”, „Teatr a szaleństwo” (w których udział wzięli Leszek Kolankiewicz i Krzysztof Czyżewski), Ogólnopolska Scena Prezentacji Off de Bicz, Alternatywna Scena „Na piętrze”. Organizatorka i prowadząca Alternatywnej Szkoły Teatralnej Żak oraz Letnich Zaczyniań Teatralnych.
Kurator Artystyczny Sopockiej Sceny Off de BICZ.
 
 
 
Inni o Ewie Ignaczak:

„Kiedy zaczynała 20 lat temu, amatorskie było silne, skupiało niepospolite osobowości. Choć wielu potem odeszło, ona pozostała (...). Pozostała bez uszczerbku dla wysokości lotu, dla poszanowania rzemiosła, otwartości na nowe, dla ducha kontestacji wszystkiego, co w świecie i w nas samych murszeje. Niechaj więc dalej w swej stajni hoduje lotne Pegazy i niechaj się jej darzy!”

Krzysztof Czyżewski, Fundacja „Pogranicze”, Sejny

„Ma idealny słuch sceniczny, mówi się o nim: absolutny.”

Marcin Bortkiewicz, Teatr Rondo, Słupsk

„(...) Ona jest twórcą, który żywi się materią intelektualno-estetyczną literatury, a jednocześnie tę materię na swój sposób przekracza, łamie albo traktuje tylko wariacyjnie. Jej metoda pracy z tekstem to coś na kształt najdalej idącej, dowolnej reinterpretacji poprzez otwieranie rozmaitych sekwencji i wątków. (...) Byłaby to taka postawa żywienia się arcydziełem, przekładania go na własną estetykę – bez próby jego odgrywania. Powstaje przy tym niezwykle gęsty teatr, w którym język ciała, ruchu, emocjonalnych działań aktorskich dominuje nad materiałem literackim.”

prof. Jan Ciechowicz, Uniwersytet Gdański

„Ma wielki potencjał twórczy. Myśli niekonwencjonalnie. Posiada dar patrzenia i przejmowania z ludzi pewnych rzeczy, syntetyzowania. Nie boi się podejmowania ryzyka. Do każdego spektaklu podchodzi inaczej. Twierdzi, że przez cały czas się uczy, zaczynając od zera... Eksperymentuje z różnymi formami teatralnymi, ostatnio z formą spektaklu ulicznego i monodramami.”

Krystian Godlewski, aktor Stajni Pegaza

„Podziwiam jej zapał i twórczą energię. Potrafi doskonale poprowadzić bardzo młodych aktorów i rozwinąć ich talent.”

Zdzisław Górski, Teatr Snów
 

„Stara się tak traktować aktorów, żeby od razu – bez względu na wiek – poczuli smak dojrzałości. Wymaga absolutnego zaangażowania, poświęcenia i determinacji. Postawa aktora jest dla niej ważniejsza niż jego talent. Nawet z niezbyt zdolną osobą potrafi stworzyć bardzo dobrą rolę.”

Maria Muskat, była aktorka Stajni Pegaza

„Jest realistką zarówno w życiu, jak i w teatrze, ale w pracy potrafi ten realizm przełożyć na język specyficznego doznania, niemal mistycznego. Tam jest katharsis, gdzie doświadczenia realności będą się przekładały na język mistyki. To się udaje niewielu osobom. To się udaje właśnie artystom.”

Jacek Ozimek, logopeda, zajmuje się emisją głosu i śpiewem w Stajni Pegaza
 
Dotychczasowe spektakle zrealizowane przez Ewę Ignaczak pod szyldem Teatru Stajni Pegaza.
 

• Koniec świata wg Konstantego Ildefonsa Gałczyńskiego (1983)

• Bal w operze wg Juliana Tuwima (1984)
• Korrida wg E. Jewtuszenki (1984)
• Myjdodziur wg K. Czukowskiego (1985)
• Hiob wg Czesława Miłosza (1986)
• Studium obrazu wg Rolanda Topora (1987)
• Bobok wg F.Dostojewskiego (1988)
• Kicz wg Karła P.Lagerkvista (1990)
• Czy odmładzanie jest możliwe wg Psiego serca Michaiła Bułhakowa (1992)
• Pomiędzy wg "Ślubu" W.Gabrowicza (1993 – do premiery nie doszło)
• Pęknięte słońce wg Diaboliady M. Bułhakowa (1994)
• Tu nikt nic wg W.Gombrowicza (1995)
• Oskar-zm wg Blaszanego bębenka G. Grassa (1996)
• Elektra wg Sofoklesa (1997)
• W poszukiwaniu siebie wg Bajki o księciu Pipo P. Gripariego (1998)
• Rybołówstwo wg Turbota G. Grassa (1999)
• Dance macabre (2001)
• Kochając błękitnookich wg Tonio Krogera T. Manna (2001)
• Przemiana wg Przemiany F. Kafki (2001)
• Oda do radości (2001)
• Trans-Atlantyk wg W. Gombrowicza (2001)
• Przemienienie wg Przemiany F. Kafki (2001)
• Siostry wg Czechowa (2002)
• Trzy siostry wg Czechowa (2002)
• Gaz (wraz z Teatrem Brama) wg Szymona Wróblewskiego (2003 i 2009)
• Wieczorek anarchistyczny wg Wilka stepowego H. Hesse (2003)
• Dyskretne układy dynamiczne wg Marka Branda (2004)
• Wszyscy wg Miasta ślepców J. Saramago (2004)
• A teraz ja! wg W. Gombrowicza (2005)
• Wstyd wg Utraconej czci Katarzyny Blum Heinricha Bölla (2005)
• Gertruda wg Hamleta W. Szekspira (2006)
• Noel wspak wg Matki Witkacego (2007)
• Oj oda, oda! wg Wyzwolenia Wyspiańskiego (2008)
• Gwiazda wg Helmuta Kajzara (2008)
• Umiłowania wg Sybilli Pära Lagerkvista (2009)
• Była Żydówka, nie ma Żydówki wg Mariana Pankowskiego (2009)
• Ja/Marilyn wg Joyce Carol Oates i Michela Schneidera (2010)
• Orlando wg Virginii Woolf (2011)
• Obywatelka El wg „Elektry” Sofoklesa (2011)
• Ścianananaświat wg Sergea Kribusa (2012)