Przedstawienie „Oj, Oda, Oda” powstało w 2008 roku. W jego formule zawierają się teksty Wyspiańskiego z „Wyzwolenia”, którymi aktorzy posługują się
w celu podjęcia dialogu ze współczesnością. Współczesność zaś jawi się jako rzeczywistość pełna paradoksów, przestrzeń, w której trudno pogodzić wolność jednostki z wymogami życia w społeczeństwie.
 
Bohaterami i jednocześnie tematem spektaklu są ludzie z ich kompleksami, lękami i kruchością człowieczeństwa. Zostają oni zestawieni z obrazem rzeczywistości, której przewrotność miesza świętość z tandetą, piękno ze śmiesznością tworząc świat, który budzi lęk o niemożność utrzymania własnej tożsamości, odrębności kulturowej i duchowej. Obecne życie Polaka nęci perspektywą istnienia w świecie bez granic. „Oj, Oda, Oda” pyta jednak o granice
w ludziach, o niemoc tkwiącą w jednostce, o opór, jaki wyzwoleniu całego społeczeństwa stawiają jego mity, schematy myślowe i nabyte uprzedzenia.
 
Czerwono-czarne barwy spektaklu osadzają go w eleganckiej aurze balu, którą zakłócają ‘wybryki’ aktorskich improwizacji. Plastycznie skomponowane obrazy spektaklu czerpiące inspiracje z rzeczywistości urastają momentami do rangi symbolu a zapętlony i gęsty ruch nawiązuje do działań obrzędowych.
 
Wpisana w spektakl muzyka grana na żywo stanowi doskonały pomost łączący obrazy Polski dzisiejszej, ‘naszej’ z tą, w której przyszło żyć Wyspiańskiemu. Jak wiele z jego niepokojów i zadanych w „Wyzwoleniu” pytań okazuje się być nadal aktualnych? „Oj, Oda, Oda” może stanowić odpowiedź dla tak postawionego pytania.
 
Na podstawie „Wyzwolenia” S. Wyspiańskiego
 
reżyseria: Ewa Ignaczak
obsada: Ida Bocian, Katarzyna Sowala, Mariusz Babicki, Piotr Topolski
muzyka: Jan Olędzki
 
PREMIERA: 2008